her gece ölüyor doğurduklarımız
palyaço yüzlü adamlar
kumar oynamakta
ve bir rüzgar peydah olmakta
çadırlarımızı alıp savuran
çöllerde kaybolduk
atlar huysuz
artık buradan gitmeli diyor
yanımdaki yaşlı adam
başımı sallıyorum evet der gibi
artık gitmeli bu yerden
güneşin battığı yere gitmeli
ayak basmalı
tüm renklerin solduğu yere
ey bilinmezde gizlenen*
çok zamandır karanlıklarda oturdun
ey kendine armağan bahşedilmiş olan
batışın büyüsüyle bizi avut
siyah bir pelerin gibi omuzlarımıza düş
bizi gizle tüm bakışlardan
bilinmeze yapılan yolculukta
bize rehberlik et
batı
orada buluyor kendini mavi
ve gri orada kayboluyor siyaha doğru
gölgelerde huzur bul
ışıktan sakın
ay ışığında kaybol ancak
yıldızlarda gizlen
parladıkça..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder